(( وَ مَنْ یَّعْشُ عَن ذِكْرِالرَّحمنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرینٌ.))    

كسی كه از یاد خدای رحمان خود را به كوری و غفلت بزند، و به این مسئله (یاد خدا) به نظر شبكورها بنگرد، ما شیطانی برایش می آوریم كه برای او همنشین دائمی باشد.

... به كسی كه چشمانش دچار آفتی شده باشد، كه هیچ نبیند، و یا«عشی» گفته می شود.فقط شبها كور باشد،

ـ از سوی دیگر با اضافه نمودن كلمه «رحمان» به «ذكر» نشان داده است كه «یاد خدا» خود رحمتی از جانب خداست و معنای «قرین» مصاحبی است كه هرگز از شخص شبكور نامبرده جدا نمی شود.

ـ لذا با یاد خداوند می توانیم از ورود نزدیكترین ویروس (شیطان) به منابع اطلاعاتی وجود خود جلوگیری كنیم.

ـ با استفاده از تفسیرالمیزان/ جلد 35/

ص 164

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()

1. تبعیض در تقلید
س: آیا مى‏شود در بعضى از مسایل از مرجعى و در مسایل دیگر از مرجعى دیگر تقلید كرد؟
ج) تبعیض ابتدایى در تقلید اشكال ندارد و اگر اعلمیّت هر یك از آنان در مسائلى كه مكلف بنا دارد در آن مسائل از او تقلید كند محرز شود، بنابر احتیاط، تبعیض در تقلید در صورت اختلاف فتوا در مسائل مورد نیاز مقلّد، واجب است.

2. عدول به مرجع دیگر
س: اگر بخواهم مرجع خود را عوض کنم باید چه مراحلى را طى کنم؟
ج) بنابر احتیاط واجب، عدول از مجتهد زنده به دیگرى جایز نیست، مگر اینكه مجتهد دوم اعلم یا محتمل الاعلمیه (كسى كه احتمال اعلمیتش داده شود) باشد، كه در این صورت بنابر احتیاط، عدول واجب است

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()

پرورش راستگویى در كودك
قال الله العظیم فى كتابة :

 والله یشهد ان المنافقین لكاذبون

 اتخذواایمانهم جنة

راستگویى
یكى از صفات پسندیده كه هماهنگ با سرشت آدمیان است راستگویى است هر انسانى بالفطره مایل است راست بگوید و همچنین سخنانى را كه از دیگران مى شوند، راست تلقى كند دروغ گفتن انحراف از صراط مستقیم فطرت و خلقت است .
اگر كودكى در موقع بازى شیشه درب اطاق را بشكند و از این عمل آن دچار خوف و هراس نشود، وقتى از او بپرسند: شیشه را شما شكستى ؟ در كمال آرامش و اطمینان خاطر، بودن كمترین اضطراب و نگرانى جریان را نقل مى كند و به سؤ الات پاسخ مى گوید و شرح مى دهد كه چگونه در موقع بازى شیشه شكست .
دروغ خلاف فطرت است
ولى در آن جایى كه كودك دچار ترس گردد ناچار براى اثبات بى گناهى خود به دروغ متوسل مى شود در این موقع وضع غیر عادى كودك به خوبى مشهود است حركات ناموزون چشم ، ناراحتى اندام ، خشكیدن دهان ، ضربان شدید قلب و سخنان بریده و غیر مربوط، دلیل دروغ گفتن كودك و عمل خلاف فطرت اوست .
پیامبران الهى كه یك قسمت مهم ماءموریتشان احیاى فطریات بشر بوده ، مردم را به راستگویى دعوت كرده مو آنان را از دروغ گفتن جدا برحذر داشته اند اسلام دروغ را عامل مخرب ایمان شناخته و آن را از بسیارى از گناهان كبیره بزرگ تر دانسته است .
عن ابى جعفر علیه اسلام قال :

 ان الكذب هو خراب الایمان

امام باقر علیه السلام فرموده : دروغگویى مایه ویرانى ایمان است ...

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()

بسیاری از مردم و به خصوص جوانان چنین می پندارند كه دینداری با زندگی شاد منافات دارد. كسانی كه دیندارترند از شادی كمتر در زندگی برخوردارند و كسانی كه به احكام و آموزه‌های دین كمتر پایبندند در بهره‌برداری از لذت ها و شادی‌های زندگی آزادی بیشتری دارند... آیا این پندار صحیح است؟ و اساساً این پندار از كجا شكل گرفته است و منشأ آن چیست؟...

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()

ابتدا بهتر است سوال فوق را قدری روشن كرده و سپس پاسخ آن را بیان كنیم.

ما به عنوان مسلمان می‌دانیم كه خداوند متعال احكامی را برای ما مقرر داشته است و انجام آنها را از ما خواسته است.

. برای شناخت تفصیلی این احكام، باید فقه و علوم وابسته به آن را همچون ادبیات عرب (صرف و نحو)، معانی و بیان، لغت، رجال، تفسیر، درایه و علم الحدیث و اصول فقه را آن چنان آموخت تا شخص بتواند خود با مراجعه به ادله احكام، آنها را استنباط و استخراج نماید. از سوی دیگر از آنجا كه بدیهی است همه كس نمی‌تواند مجتهد شود، لذا لازم است كسانی كه مجتهد نیستند برای شناخت اجمالی احكام شرعی به مجتهدین جامع الشرایط مراجعه كرده و از ایشان تقلید نمایند.

مجتهدین و به تعبیر دیگر فقها در بسیاری از احكام شرعی اتفاق عقیده دارند اما در برخی احكام نیز اختلاف عقیده دارند.

حال سوال این است كه وقتی خدا یكی است، پیامبر(ص) و كتاب آسمانی یكی است و دوازده امام معصوم(ع) بعد از پیامبر(ص) مفسر و مبیین شریعت‌اند، این اختلافات در میان فقهاء چه جایگاهی دارد؟ و چطور است كه یكی كاری را واجب می‌داند دیگری مستحب، یكی كاری را حرام و مبطل عمل می‌داند ولی دیگری آن را حرام می‌داند ولی مبطل عمل نمی‌داند، یكی چیزی را شرط می‌داند و دیگری شرط نمی‌داند؟

برای پاسخ به سوال فوق لازم است ابتدا فرق میان فقه و شریعت بیان شود. شریعت به معنای مجموعه دستورات و احكامی است كه خداوند متعال برای انسان‌ها مقرر داشته است و توسط پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) تبیین شده است.[1]

در شریعت هیچ گونه اختلافی وجود ندارد. یعنی این گونه نیست كه خداوند متعال دو حكم مختلف را برای یك موضوع وضع كرده باشد یا ائمه اطهار(ع) برای یك فعل یا ترك فعل دو یا چند حكم مختلف را بیان كرده باشند. در شریعت هیچ اختلافی نه در احكام و نه در اعتقادات آن وجود ندارد و اصولاً یكی از معجزات قرآن كریم ـ به عنوان آیینة شریعت ـ همین است.

قرآن می‌گوید: «ولو كان من عند غیرالله لوجدوا فیه اختلافاً كثیراً»

«اگر قرآن از پیش غیرخدا بود در آن اختلاف زیادی را می‌یافتند.»

و از آن جا كه در شریعت هیچ اختلافی نیست، روایان و اصحاب ائمه(ع)، گاه از ایشان سوال می‌كردند كه اگر دو خبر مختلف از شما نقل شود به كدامیك عمل كنیم؟ یعنی پیش فرض سوال كننده این بوده كه در شریعت هیچ اختلافی نیست و لذا اگر یك راوی، روایتی را مغایر با روایت راوی دیگر از یك امام(ع) یا دو امام(ع) نقل كند، قطعاً یكی از این دو نادرست است حال برای شناخت روایت مطابق واقع چه باید كرد؟ ائمه اطهار(ع) هم بر این پیش فرض مهر تایید زده و لذا راههایی را برای پیدا كردن حكم واقعی شریعت بیان كرده‌اند. نزد فقها روایاتی كه بیانگر این راهها می‌باشند به «اخبار علاجیه» معروفند.

تا به حال معنای شریعت را دانستیم. اما ببینیم فقه به چه معناست؟ فقه به معنای فهم احكام شریعت از روی ادله تفصیلی آنهاست.[2]...

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()

وظایف منتظران در عصر غیبت

از جمله مسائلى كه همواره شیعیان و پیروان اهل بیت علیهم السلام در دوران غیبت كبرى خواهان فهم آن هستند، شناخت وظایفى است كه در این دوران به عهده آنان گذاشته شده است . در این مقاله تلاش خواهیم كرد وظایف منتظران را هر چند به صورت مختصر بیان كنیم .

1- معرفت نسبت‏به حضرت ولى عصر علیه السلام

از حضرت امام صادق علیه السلام نقل شده است كه: روزى امام حسین علیه السلام بر اصحاب خود وارد شدند، بعد از حمد خدا و درود بر پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله فرمودند:

«یا ایها الناس ان الله ما خلق العباد الا لیعرفوه فاذا عرفوه عبدوه فاذا عبدوه استغنوا بعبادته عن عبادة من سواه، فقال له رجل: بابى انت وامى یابن رسول الله ما معرفة الله؟

قال: معرفة اهل كل زمان امامهم الذى یجب علیهم طاعته ⁽¹⁾ ;

اى مردم! خداوند بندگان را نیافرید مگر براى اینكه او را بشناسند، زمانى كه او را شناختند، او را پرستش كنند و هنگامى كه او را پرستش كردند، با عبادت و پرستش او از بندگى غیر او بى‏نیاز گردند . مردى عرض كرد: اى پسر پیامبر! پدر و مادرم فداى شما باد، معرفت‏خداوند چیست؟ فرمود: شناخت اهل هر زمانى نسبت‏به امامشان، امامى كه طاعت او بر آنان واجب است .»

همچنین پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله فرمود: «من مات ولم یعرف امام زمانه مات میتة الجاهلیة ⁽²⁾ ;

هر كس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است .» ...

 .

  [لینك مطلب]  |  نظرات » ()